| 20.03.009 Akşamı |

Bu gece ve bundan böyle her gece,

Mum, benden evvel uykuya dalana dek,

Sende uğradığım hüsranı yazacağım.

Pişmanlığımı sayfalarca,

Hatalarımı defalarca yazacağım.

Sayısını tutamayacağım,

Başka türlü yokluğunu,

Kanıksayamayacağım...

|Ka.|

| Kayıp |

Hayat denen deryada,

Hakimiyeti kaybetmişim,

Kaybım hükümsüzdür..

Yüreğime yön ver, ya da;

Kürekleri de kaybetmişim,

Artık sen beni yüzdür..

|Ka.|

| Açmazlar... |

Gözlerim müzmin uykulu,

Vakit; gecenin bir yarısı,

Yaktılar Halim’imi,

İniliyor aç*azgın karısı..

Beynim açmazlarla dolu ve kasıntılı,

Hayatım sığmaz acılara yenikce yıkıntılı,

Yüreğim ataletli ve yüz milyon sıkıntılı,

Mide, alkol istiap haddini aşmış ıkıntılı..

...

Ötem, berim kusmuk kokuyor,

Tam bu esnada okunuyor;

"ESEN KALIN; ESMEYEN İNCE" esprisi,

Bize de demek düşüyor;

Artık başımıza darısı...

to be continued..

| Her ne denli düşünsen de... |

Özlemimdir;

Sanrılarımın bazen gerçekle örtüştüğü,

Esaslı düşündükçe sancılara dönüştüğü,

İçimde gizem olan senli düşlerim,

Ve aklımda sızlayacak denli,

Seni koklayıp öpüşlerim..

Pişmanlığımın eşliğinde,

Hülyalar görürüm, başım dizlerinde,

Kirpiğimden süzülürsün ince ince,

Senli bir hatıraya denk gelince,

Özdemir Asaf’ın dizelerinde...

Yoksunluğunda en çok vakit geçirdiğim,

Gün batımını birlikte izlediğimiz,

Ve senin adını verdiğim koydu:

Aşkımız gibi henüz çok toydu,

Keşfedilmesi ruhumu kovdu,

Bu; gidişin gibi çok koydu..

Seninle keşke lise yıllarımda tanışsaydık,

O vakit kıskançlık yoktu, hayat gailemde,

Birlikteyken bu yüzden biraz yozdum,

Örük buklelerin her sabah/akşam elimde,

Gün batımını son izlediğimizde kesmiştim,

Hala koklarım, yerin bambaşka gönlümde..

Şimdi,

Yamacına intikal etmek istesem;

Bilirim ki kapıların sürgülü,

Elimi uzatsam, beyaz gül atsam,

Eminim ki penceren tel örgülü..

Pişmanlık yasasından yararlanıp,

Yine beraber olabilir miyiz? diye,

Başını yastığa koyup, bir düşün sende;

Olumlu sonuca ulaşamazsın asla,

Her ne denli düşünsen de..!

|Ka.|

| Nüks Aşkım |

Yırtıp atmadığım resimlerine,

Göz attım dün;

Sakladığım aşkım nüksetti yine..

Bana dönmeni içten içe arzulasam da,

O kadar çok istemiyorum ki:

Nasılsa eskisi gibi olmayacağız,

Ne gereği var?

Gün aşırı seni unutmaya çalışsam da,

Olmuyor, kafamdan silip atamıyorum.

Bir kez daha anladım ki;

Çalışmak bana göre değil!

Ne yapayım işte abicik, unutamıyorum..

Apansız, kendini uzak ettin benden,

Törpüledi durdu sözlerin, giderken,

Yahu dünya okeye dönerken,

Ben sana bitiyordum..

Derken;

Şimdi kalmadım, kalmadım artık…

|Ka.|

Yazım Tarihi: 13.10.008

Virüs (Haftalık Fanzin) Yayın Tarihi: 22.11.2008 | Sayı: 6

Özgür Roman sitesinde 09.06.2009 tarihinde yayınlanmıştır.