20090518

| Yutan Eleman |

Senden önce nasıldım?
Etkisiz bir elemandım.
Birçok bilinmeyenli denklemde yer almış
Genelde -1- değerlikli (a) sayısıydım.

Aynı denklemlerde seninle buluşuyor, bakışıyorduk,
Bir akşamüstü bir yazar bizi buldu.
Birbirimizi çarpıştırdı ve ben sana aşık oldum.

Meslektaşlarımız (x) ve (y) gibi,
Aslında birbirimizden farklı sayılar olsak da,
Genelde aramızda asal sayıydık seninle..
1’den ve birbirimizden başka pozitif ortak bölenimiz yoktu.
Zaten çevremizde pozitif karakterli sayı pek yoktu,
Eh ikimiz uğruna, ne pozitif ne de negatif ortak ölenimizde yoktu…

Gözünde değerim hep (n) tabanındaydı,
Ta ki, yazar seninle çarpıştırana dek,
Yüreğim=se(n) üssü olmaktaydı,
Ta ki, sen beni değersiz görüp çarpana dek..

Ben bazen havuz problemlerinde yüzerken,
İşçi problemlerinde çay demlemekle meşguldün,
Kıyamıyordum bu kadar fazla çalışmana,
Yazıktı sana...

Hatalarımın bir daha tekrarlanmayacağına dair;
100 defa 1000 defa telaffuz ettim,
100’ü de 1000’i de birdi sen için..
Obeb’ini de okek’ini de alsak geri dönmeyecektin..

Bütün olamadık seninle, bir araya gelemedik,
Gelebilsek; o arada bileşik sayı olabilirdik,
Bir anda asal olmayan sayı olurduk.
Fakat gel gör ki..

Bazen kesirli sayı oldum ben, bölündükçe bölündüm,
Parça tesirli sayı oldun sen, 1’den (-)lere düştün,
Çarptıkça çarptın beni, basit kesire dönüştüm,
Bir nevi ölü seviciydin sen, bende senin ölündüm..

Sıfır olamadım ben, sıfır noktasına varmama rağmen,
Yutamadım, hazmedemedim çarpışlarını,
Dağılmak istedim, çarpmanın dağılma özelliğinden yararlanıp,
Taraf tarafa topladılar beni, sadeleştim..
Birinci dereceden iki bilinmeyenli denklem sisteminde,
Çözüm kümesi bulunurken kullanılan;
'Yok etme yöntemiyle' en nihayetinde çözüldüm..

Şimdilerde sıfırım,
Senden sonra yutan eleman oldum!
Ne söylenirse karşıma ne gelirse,
Çarpamıyorum, yutuyorum...