20090223

| Açmazlar... |

Gözlerim müzmin uykulu,
Vakit; gecenin bir yarısı,
Yaktılar Halim’imi,
İniliyor aç*azgın karısı..

Beynim açmazlarla dolu ve kasıntılı,
Hayatım sığmaz acılara yenikce yıkıntılı,
Yüreğim ataletli ve yüz milyon sıkıntılı,
Mide, alkol istiap haddini aşmış ıkıntılı..

...

Ötem, berim kusmuk kokuyor,
Tam bu esnada okunuyor;
"ESEN KALIN; ESMEYEN İNCE" esprisi,
Bize de demek düşüyor;
Artık başımıza darısı...

to be continued..

20090215

| Her ne denli düşünsen de... |

Özlemimdir;
Sanrılarımın bazen gerçekle örtüştüğü,
Esaslı düşündükçe sancılara dönüştüğü,
İçimde gizem olan senli düşlerim,
Ve aklımda sızlayacak denli,
Seni koklayıp öpüşlerim..

Pişmanlığımın eşliğinde,
Hülyalar görürüm, başım dizlerinde,
Kirpiğimden süzülürsün ince ince,
Senli bir hatıraya denk gelince,
Özdemir Asaf’ın dizelerinde...

Yoksunluğunda en çok vakit geçirdiğim,
Gün batımını birlikte izlediğimiz,
Ve senin adını verdiğim koydu:
Aşkımız gibi henüz çok toydu,
Keşfedilmesi ruhumu kovdu,
Bu; gidişin gibi çok koydu..

Seninle keşke lise yıllarımda tanışsaydık,
O vakit kıskançlık yoktu, hayat gailemde,
Birlikteyken bu yüzden biraz yozdum,
Örük buklelerin her sabah/akşam elimde,
Gün batımını son izlediğimizde kesmiştim,
Hala koklarım, yerin bambaşka gönlümde..

Şimdi,
Yamacına intikal etmek istesem;
Bilirim ki kapıların sürgülü,
Elimi uzatsam, beyaz gül atsam,
Eminim ki penceren tel örgülü..

Pişmanlık yasasından yararlanıp,
Yine beraber olabilir miyiz? diye,
Başını yastığa koyup, bir düşün sende;
Olumlu sonuca ulaşamazsın asla,
Her ne denli düşünsen de..!

|Ka.|